สำหรับคุณพ่อคุณแม่ที่มีทรัพย์สิน และอยากส่งมอบบ้านหรือที่ดินให้เป็นของขวัญแก่ลูกหลาน มักจะเกิดคำถามว่า "ควรโอนให้ลูกไปเลยตั้งแต่เรายังมีชีวิตอยู่" (การให้โดยเสน่หา) หรือ "เขียนพินัยกรรมไว้ให้รับมรดกเมื่อเราจากไปแล้ว" แบบไหนที่ลูกหลานจะเสียค่าธรรมเนียมและภาษีน้อยที่สุดครับ?

ตารางเปรียบเทียบค่าใช้จ่าย ณ กรมที่ดิน

ประเภทค่าใช้จ่าย โอนให้ตอน "มีชีวิต" (ให้โดยเสน่หา) โอนแบบ "รับมรดก" (เมื่อเสียชีวิตแล้ว)
1. ค่าธรรมเนียมการโอน 0.5% ของราคาประเมิน 0.5% ของราคาประเมิน
2. อากรแสตมป์ 0.5% ของราคาประเมิน ได้รับยกเว้น ไม่ต้องเสีย
3. ภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย ได้รับยกเว้น (ถ้าโอนให้บุตรที่ชอบด้วยกฎหมาย) ได้รับยกเว้น
4. ภาษีการรับทรัพย์สิน / ภาษีมรดก เสียภาษี 5% เฉพาะส่วนที่เกิน 20 ล้านบาท เสียภาษี 5% เฉพาะส่วนที่เกิน 100 ล้านบาท

สรุปแบบไหนคุ้มค่ากว่ากัน?

ด้านค่าใช้จ่ายและภาษี: "โอนแบบรับมรดก" คุ้มกว่ามาก! เพราะประหยัดค่าอากรแสตมป์ไปได้ 0.5% และเพดานการยกเว้นภาษีมรดกนั้นสูงถึง 100 ล้านบาท ในขณะที่การโอนให้ตอนมีชีวิต หากทรัพย์สินเกิน 20 ล้านบาท ลูกก็ต้องเสียภาษีการรับให้ 5% แล้วครับ

💡 แง่คิดด้านครอบครัว (Family Plan)

แม้การให้ตอนเสียชีวิต (มรดก) จะประหยัดภาษีมากกว่า แต่ครอบครัวคนไทยจำนวนมากกลับนิยม "โอนให้ลูกตอนยังมีชีวิต" มากกว่าครับ สาเหตุเพราะ:

  • ตัดปัญหาพี่น้องแย่งสมบัติ: พ่อแม่สามารถแบ่งที่ดินให้ลูกแต่ละคนได้อย่างชัดเจน เป็นธรรม และเด็ดขาดตั้งแต่ยังมีสติสัมปชัญญะครบถ้วน
  • เพื่อความสบายใจ: การโอนให้ในขณะที่มีชีวิต หากพ่อแม่กลัวลูกเนรคุณ กฎหมายก็มีช่องทางให้พ่อแม่สามารถฟ้องร้อง "เรียกคืนทรัพย์สินเพราะเหตุเนรคุณ" ได้ด้วยครับ